صدور فرهنگ
بچه های ما به نظرم کنگ فو رو بیشتر از کشتی ایرانی بشناسند یا با اسطوره ها و افسانه های چین بیشتر از رستم و سهراب آشنا باشند. به این می گویند، صدور فرهنگ. بی سر و صدا و بی قال و قیل. نیازی به نصیحت و سخنرانی و شمردن فضایل یک فرهنگ و تمدن نیست. طراحی درست کار خودش را می کند. با این حساب فقط بازار ایران و دنیا نیست که به تسخیر کالاهای ارزان قیمت چینی درآمده، فضای فرهنگی کشورها هم مملو از آموزه های مشرقی آنهاست و البته در مقیاسی کوچکتر کره ای ها. راه ساده ای است نه؟
+نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آبان 1387ساعت0:11توسط سهيلا بيگلرخاني |
یه فیلم خوب
۱- بعد از مدت ها از دیدن یه فیلم لذت بردم. "خرس" فیلم زیبا، روان، ساده و متفاوت ژان ژاک آنو که برنامه این هفته سینما یک بود، واقعا بهم چسبید. امیدوارم شما تماشای این فیلم رو از دست نداده باشین.
۲ـ یه نکته برای کسانی که از انتخاب اوباما خوشحال شدن، مطلب مصطفی قوانلو قاجار رو در این رابطه بخونید. تحلیل جالبیه.
+نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت0:48توسط سهيلا بيگلرخاني |
کرخت شده ام
کرخت شده ام. بی احساس بی احساس. بن وجودم کرخت شده است. درست مثل وقتی که توی یک برف و سرمای بی پایان گیر می کنی و گریزی نداری جز راه رفتن. به پایان راه که می رسی، پاهایت کرخت است، بی احساس بی احساس. نه گرمای آتش در آن اثر می کند نه تیزی سوزن. هر چند دلت می خواهد دوباره حس کنی، اما بی احساسی آرامش عجیبی دارد. کرخت شده ام. این زمستان و سردی بی پایان و راهی ناگزیر.... بی احساسم، بی احساس بی احساس.
+نوشته شده در سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت22:43توسط سهيلا بيگلرخاني |
